W życiu codziennym z każdej strony czyhają na nas przeróżne niebezpieczeństwa. Tym bardziej może się to przytrafić sportowcowi, który jest bardziej narażony. Wiadomo, że każdy sportowiec robi mnóstwo rzeczy, nawet tych zupełnie niewykonalnych dla zwykłego człowieka.

Zdarza się, że biega przez cały dzień, skacze wzwyż bądź nawet porusza się przez cały czas na trudnej powierzchni ( np. lód, woda itp. ). Przypadki kontuzji są naprawdę różnorakie. Poczynając od skręcenia kostki poprzez złamania, zwichnięcia kończyn, bóle kręgosłupa, urazy głowy czy szyi nawet po naderwania mięśnia czy utratę przytomności. Każdy taki uraz niesie ze sobą poważne skutki. Konsekwencje takich zdarzeń są niejednokrotnie bardzo poważnie. Ale cóż „ kto nie ryzykuje, ten nic nie ma”.

To hasło przyświeca sportowcom. Nawet w „ drewnianym kościele może spaść cegła na głowę” … Nie należy się poddawać. Nikt nie jest przecież skazany na porażkę. Trzeba ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć a wygrana i wielkie szczęście może być w zasięgu ręki. Podobno „ czas leczy rany”. Na każdą sytuację jest ratunek. Na zawodach, olimpiadach czy chociażby zwykłych ćwiczeniach zawsze czuwa nad sportowcami lekarz.

Każdy zdaje sobie sprawę, że „trening czyni mistrza”. Cóż można zatem osiągnąć bez ciągłego powtarzania danej czynności nawet po stoktroć ? Otóż nic. W życiu sportowca liczą się cały czas ćwiczenia i motywacja. Aby coś osiągnąć należy poświęcić cząstkę siebie a raczej sporą część swojego dnia. Treningi zajmują czasami trzy czwarte wolnego czasu. Pochłaniają bardzo wiele godzin.

Wiadomo, iż sportowcy, którzy coś osiągnęli musieli na to pracować przez dłuższy czas. Poświęcali się niejednokrotnie do ostateczności. I to się ceni. Aby trenować należy mieć ku temu odpowiednie podejście. Dużą rolę odgrywa motywacja i chęć działania. Nic tu po zmuszaniu i zrezygnowaniu. Zawodnik, by trenować musi wykazywać silną wolę. Robi przecież wciąż to samo. I jeszcze raz, i jeszcze, i ostatni … On nic innego tak naprawdę nie słyszy. Aby widoczne były jakiekolwiek rezultaty musimy uzbroić się w cierpliwość. Na sukces pracuje się nawet całe życie. Wiadomą rzeczą jest, iż aby trenować należy mieć do tego odpowiedni strój.

Trzeba się przygotować. Naszykować wszystko, co ułatwi wykonywanie pewnych czynności. Na treningi nie warto zabierać przedmiotów które krępowałyby ruchy naszego ciała. Warto nadmienić, że zawsze jednak niezbędna okaże się butelka niegazowanej wody mineralnej. Przyda się też ręcznik, którym będziemy mogli otrzeć ociekający po czole pot.

Niektóre dyscypliny sportowe wymagają skoncentrowaniu i skupieniu się ( np. golf ). Inne polegaj na zużyciu całej swojej energii ( np. boks) a jeszcze inne skłaniają do współpracy. Kim jest zatem sam piłkarz na boisku lub kierowca formuły 1. Otóż oni są cząstką. Jeden jak i drugi w pojedynkę tak naprawdę nie wiele może zdziałać.

Te dyscypliny sportowe wymagają zaangażowania obu stron. Piłkarz musi współpracować z innymi piłkarzami na boisku ( oczywiście ze swojej drużyny ) a kierowca formuły 1 musi się zawsze liczyć ze zdaniem swojego pilota. Siatkarze , koszykarze i inni też muszą działać wspólnie. Gra zespołowa jest grą niezmiernie odpowiedzialną. Musimy nie tylko rozważać swe czyny i możliwości ale także obserwować innych. Musimy wiedzieć na kogo możemy liczyć. Jest to sztuka bardzo trudna. Jedne gracz musi myśleć i przewidywać, co zrobi ten z przeciwnej drużyny.

Gra zespołowa działa na psychikę. Trzeba bowiem niejednokrotnie podejść zawodnika psychologicznie. Nieraz wystarczają same gesty a słowa są zbędne. Cóż faktem jest, iż aby odnosić wspólne sukcesy musimy się bardzo dobrze ze sobą poznać, zjeść przysłowiową „beczkę soli”

Trener jest wybitną osobą, która stara się przekazać zawodnikowi własną wiedzę. Latami uczy i motywuje sportowca. To postać, która odgrywa nie lada rolę w życiu każdego zawodnika. Trener musi uczyć i przekonywać. Jest niczym instruktor. To ktoś, kto nas mobilizuje do działania, do tego abyśmy w swych czynach byli najlepsi i zawsze dawali z siebie wszystko do ostatniej chwili. Trener musi również dyscyplinować. Niejednokrotnie musi trzymać zawodnika w ryzach, by kontynuował to, co zaczął. Trener nie może pokazać, iż jest uległy.

Zawsze powinien stanowczo wyrażać swoje poglądy. O wszelkich wahaniach musi rozmawiać z zawodnikiem. Trener ze sportowcem powinien także współpracować. Mistrz winien zanegować fakt, gdy tylko zauważy jak zawodnik sobie odpuszcza i zbytnio folguje. Trener jest osobą do naśladowania. Winien być kimś od kogo czerpiemy energię ducha. Każdy sportowiec powinien podążać za jego śladem. Trener jest jak ojciec chrzestny, który nas ukierunkowuje. To przecież od niego w dużej mierze zależy nasze zwycięstwo czy wyróżnienie. Najważniejsze, iż sportowiec i jego trener zawsze stoją po tej samej stronie barykady, gdy wygrywają to wspólnie, gdy przegrywają to też oboje.

W dzisiejszych czasach panuje moda na zgrabną sylwetkę, wysportowane i umięśnione ciało. Wielu ludzi wybiera dowolną dyscyplinę sportową i szkoli się w danym kierunku. Sportowcami są zarówno mężczyźni jak i kobiety. Płeć w tym przypadku nie odgrywa znaczącej roli.

Już w młodym wieku kształtujemy swoją postawę, wyrabiamy w sobie pewne przyzwyczajenia i nawyki. Mamy też jakieś hobby, które stopniowo może przekształcić się w rutynę a później nawet zawód … I tak oto możemy stać się sportowcem.

Najpierw coś lubimy, potem się do tego przyzwyczajamy, by móc to trenować i z tego żyć. Każdy człowiek jest inny zatem każdemu może pasować inna dyscyplina sportowa. I tak oto rodzą się: piłkarze, siatkarze, golfiści, pływacy, narciarze itp. Przykładów jest całe mnóstwo. A co najważniejsze dla każdego sportowca liczy się jedno – zwycięstwo. Mimo różnych wyczynów każdy zabiega o złoty medal i pierwsze miejsce na podium.